ZALETY I WADY ZAWORÓW KULOWYCH

Zawory kulowe to kluczowe urządzenia odcinające i regulujące przepływ cieczy (oleju, gazu, pary itp.) w przemyśle petrochemicznym.

Ten typ zaworu ma następujące zalety:

można szybko otwierać i zamykać ruchem o ćwierć obrotu
zapewniają bardzo szczelne uszczelnienie bez konieczności stosowania dużych sił momentu obrotowego
mają zwartą konstrukcję (jest to główna różnica między zaworem kulowym a zasuwą – oba są urządzeniami włączającymi/wyłączającymi)

Wady to:

zawór ma słabe możliwości regulacyjne i dławiące, ponieważ jest przeznaczony do odcinania rurociągu, a nie do modulacji przepływu (jest to idealna funkcja w przypadku zaworów kulowych): dławienie powoduje erozję częściowo odsłoniętego gniazda z powodu dużej prędkości przepływu i ciśnienia doświadczanego przez zawór. Zużycie może prowadzić do stopniowego wycieku zaworu.
zaworu nie można używać do szlamów, ponieważ nagromadzenie zawieszonych cząstek i zanieczyszczeń mogłoby spowodować nieszczelność zaworu. Cząstki te mogą zestalić się we wnękach w pobliżu kuli i gniazd. Zawory kulowe są znacznie bardziej wydajne w przypadku gazów i innych płynnych cieczy (nawet trudnych substancji chemicznych, takich jak suchy chlor, kwas fluorowodorowy lub kwas solny i tlen).
może być trudny do czyszczenia (z wyjątkiem wersji z wejściem od góry)

Otwarte, zamknięte lub częściowo otwarte położenie zaworu można wykryć obserwując położenie dźwigni:

gdy dźwignia jest ustawiona w jednej linii z rurą, zawór jest otwarty; gdy jest prostopadły do ​​rury, zawór jest zamknięty;
w dowolnym innym położeniu zawór jest częściowo otwarty (lub częściowo zamknięty) i moduluje przepływ.

Zawory te należą do rodziny zaworów „ćwierćobrotowych” lub „zaworów 1/4 obrotu” (wraz z zaworami motylkowymi i grzybkowymi), gdyż operacje otwierania i zamykania realizowane są poprzez obrót dźwigni połączonej z tarczą o 90 stopni.