PVDF ma wyraźne zalety inżynieryjne

PVDF jest stosowany głównie w zastosowaniach krytycznych, wymagających doskonałej odporności chemicznej, wysokiego stopnia czystości i doskonałych właściwości mechanicznych. PVDF ma bardzo dobrą odporność na pełzanie, lepszą niż inne fluoropolimery.

Polifluorek winylidenu lub polifluorek winylidenu (PVDF) to wysoce niereaktywny termoplastyczny fluoropolimer wytwarzany przez polimeryzację difluorku winylidenu. PVDF to specjalistyczne tworzywo stosowane w zastosowaniach wymagających najwyższej czystości, a także odporności na rozpuszczalniki, kwasy i zasady.

PVDF to wytrzymały, stabilny fluoropolimer o wyraźnych zaletach inżynieryjnych. Odkryty w 1969 roku przez dr Heijji Kawai, PVDF charakteryzuje się dobrym stosunkiem wydajności do kosztów.

Półkrystaliczny materiał termoplastyczny PVDF jest stosowany w zastosowaniach wymagających najwyższej czystości i jest odporny na agresywne chemikalia. Jego wysoce pożądana nierozpuszczalność i właściwości elektryczne wynikają z polarności naprzemiennych grup CH2 i CH2 w łańcuchu polimeru.

PVDF ma niską gęstość (1,78/cm3) w porównaniu do innych fluoropolimerów. Powszechnie stosowane w przemyśle półprzewodnikowym, obronnym, chemicznym i medycznym, a także przy produkcji akumulatorów litowo-jonowych.

Właściwości materiału

Doskonała odporność na pełzanie i zmęczenie
Doskonała stabilność termiczna
Doskonała odporność na promieniowanie
Często używany jako izolacja i osłona ochronna w zastosowaniach chemicznych
Odporny na promieniowanie UV (nie starzeje się)
Wysoka stała dielektryczna
Temperatura pracy od -20°C do 130°C

Fabryka PVDF jest często stosowany jako izolacja lub bariera ochronna w przemyśle chemicznym.